Posted on Leave a comment

ترمبوفلبیت: قسمت دوازدهم

لخته در پا

ترمبوفلبیت

ترمبوفلبیت های سطحی(لخته های سطحی):
فلبیت های سطحی (لخته سطحی)را دربرخی موارد با داروهای ضد انعقاد درمان نمی کنند زیرا خطر آمبولی ریوی در آنها قابل چشم پوشی است هرگاه فلبیت ورید سافن بزرگ ران نزدیک به محل اتصال ورید رانی سطحی باشد دم ترمبوس ممکن است به ورید رانی توسعه یابد و خطر آمبولی ریوی ایجاد کند از این جهت در فلبیت های نیمه فوقانی ران به تجویز داروهای ضد انعقاد یا بستن ورید سافن ( یا هر دو امر) اقدام می شود همچنین در صورتی که علیرغم درمان های حفاظتی فلبیت به طرف ریشه اندام پیشروی کند درمان های ضد انعقادی جایز است رویدادهای عود کننده فلبیت های سطحی را نیز ممکن است با درمان ضد انعقادی درازمدت پیشگیری کرد درمان های حفاظتی عبارتند از استعمال گرمای مرطوب موضعی به مدت ۳۰ دقیقه و ۴ بار در روز و در حالی که پا در سطحی بالاتر از قلب قرار گرفته باشد حرکت بیمار مجاز است منتها در ابتلای اندام تحتانی باید از جوراب الاستیک استفاده شود فلبیت سطحی معمولاً طی یک یا سه هفته بهبود می‌یابد در حالات مقاوم برای کاهش التهاب و تسکین علائم ممکن است از فنیل بوتازون (۱۵۰ میلی گرم هر ۶ ساعت به مدت سه روز و سپس ۱۰۰ میلی گرم هر شش ساعت به مدت چهار روز) یا ایندمتاسین ( ۲۵ میلی گرم سه بار در روز) استفاده کرد این مواد هیچ اثری روی ترمبوس ندارند و ممکن است علائم ابتلای وریدهای عمقی را مخفی نمایند.
فلبیت های سطحی ناشی از تزریقات وریدی معمولاً بعد از خارج کردن سوزن یا کاتتر از بین می روند استعمال کمپرس گرم و مرطوب ممکن است در بهبود آنها موثر باشد هرگاه علائم عفونت به صورت تب لوکوسیتوز و التهاب وجود داشته باشد یا نتیجه کشت سوزن و کاتتر مثبت باشد یا چرک موضعی موجود باشد لازم است آنتی بیوتیک مناسب از راه عمومی تجویز گردد( در صورت امکان با استفاده از آنتی بیوگرام) گه گاه ممکن است در فلبیت های سپتیک لازم باشد ورید مبتلا را قطع کرد و خارج نمود در فلبیت سپتیک لگن هرگاه آمبولی ریوی به وجود آید ممکن است بستن ورید وجود ضروری باشد در کلیه بیماران مبتلا به این نوع فلبیت لازم است یک اسکن ریه انجام شود تا اینگونه آمبولی ها که تبدیل به آبسه می‌شوند کشف گردند.

Posted on Leave a comment

ترمبو فلبیت(لخته خون): قسمت هفتم

لخته

پیش آگهی ترومبوز(ترومبوفلبیت) Continue reading ترمبو فلبیت(لخته خون): قسمت هفتم

Posted on Leave a comment

ترمبوفلبیت: قسمت ششم

ترمبوز

همچنین فیبرینوژن نشاندار از راه وریدی تزریق می شود و در لخته های وریدی تولیدی جایگزین می گردد و ردیابی رادیواکتیویته محل ترمبوزها رابدین وسیله مشخص می نماید این تست در کشف ترمبوس یا پی بردن به توسعه ترمبوس بسیار حساس است اما تنها برای ترمبوی های پایین ران و ساق پا مفید است زیرا معمولا میزان رادیو اکتیویته طبیعی در مناطق بالاتر و در سطح مثانه پس از تزریق ماده مذکور زیاد است متاسفانه هرگاه خونریزی یا التهاب در پا رخ داده باشد نتیجه تست مثبت می گردد همچنین تست مذکور ممکن است به کشف ترمبوس های قدیمی موفق نگردد انجام این تست همراه با تست های بی آزاد فوق با نتایج دقیق تر همراه خواهد بود‌. Continue reading ترمبوفلبیت: قسمت ششم

Posted on Leave a comment

ترومبوفلبیت: قسمت پنجم

لخته

در مطالعه گردش خون وریدی با تست دوبله صدای وریدی بر روی وریدهای رانی پوپلیته و وریدهای خلفی درشت کشف می‌شوند. Continue reading ترومبوفلبیت: قسمت پنجم

Posted on Leave a comment

ترومبوفلبیت: قسمت اول

لخته

ترومبوفلبیت ، ازجمله بیماریهای مهم وشایع است.طی چندمقاله، به این بیماری می پردازیم. Continue reading ترومبوفلبیت: قسمت اول

Posted on Leave a comment

بیماری شریانی محیطی: قسمت اول

بیماری شریانی محیطی

 

شرائین کرونری که در قلب جریان داشته ان را تغذیه می کنند شایعترین هدف آسیب ناشی از تصلب شرائین(اتروسکلروز)یعنی انسداد شرائین با رسوبات چربی هستند. Continue reading بیماری شریانی محیطی: قسمت اول

Posted on Leave a comment

وریدهای واریسی و سندروم بعد از فلبیت

وریدهای واریسی ،وریدهای متسع و پرپیچ و خمی هستند که دریچه‌های آنها دچار نارسایی است. سندروم پست فلبیت عبارت است از تورم اندام همراه با تغییرات تروفیک که به طور ثانوی در اثر استاز مزمن وریدی(رکودخون دروریدها) به وجود می آید در این سندروم بر خلاف نام آن غالباً سابقه یک ترمبوفلبیت قبلی به دست نمی‌آید.

Continue reading وریدهای واریسی و سندروم بعد از فلبیت

Posted on Leave a comment

آمبولی ریه و ترموبز (لخته)

آمبولی ریه و ترموبز (لخته)

آمبولی ریه و ترموبز (لخته)

قسمت دوم:
هرچه سن فرد بالاتر باشد شیوع dvt ( ترمبوز) ( لخته خون در پاها) و نیز pte( امبولی ریه) بیشتر میشود ولی این بیماری ها حتی در کودکان نیز دیده میشود
علاوه بر فاکتورهای انعقادی ،برخی مقالات ،معتقدند که فعال شدن پلاکتها نیز نقش مهمی در پاتوژنز و ایجاد pte ,dvt دارند و به همین دلیل این مقالات پیشنهاد میکنند که اسپرین با دوز کم ( لودوز) نیز در درمان میتواند موثر باشد
Continue reading آمبولی ریه و ترموبز (لخته)

Posted on Leave a comment

ترمبوز وریدی و آمبولی

ترمبوز وریدی

ترمبوز وریدی (لخته خونی) و آمبولی

آمبولی ریه یکی از خطرناکترین بیماریهای عروقی است که میتواند عوارض شدیدی بهمراه داشته باشد.
Continue reading ترمبوز وریدی و آمبولی

Posted on Leave a comment

تعریف و علل ایجاد لخته

علت ایجاد لخته خونی

(DVT) ترمبوز سیاهرگها (وریدهای) عمقی

سیاهرگهای اندامها به دو دسته ی سیاهرگهای سطحی و سیاهرگهای عمقی تقسیم می شوند.

معنای ترمبوز سیاهرگی عمقی، تشکیل لخته خون در دیواره ی داخلی یک سیاهرگ عمقی می باشد. این بیماری بیشتر در سیاهرگ های پاها دیده میشود.

علت ایجاد لخته خونی

لخته خون باعث می شود که عبور خون از داخل سیا هرگ ها بطرف قلب ،مختل شود و در نتیجه انسداد کامل یا نسبی عروق خونی اتفاق می افتد که باعث تورم و درد وسایر علایم در پاها می شود.

علایم و عوارضی که متعاقب ترمبوز سیاهرگی اتفاق می افتد ، بستگی به محل ترمبوز ، مقدار و اندازه آن ، شرایط عمومی بیمار و… دارد.

این عوارض شامل درد دایمی ، احساس سنگینی درپاها ، ورم ،زخم ، مهاجرت لخته به ریه ( آمبولی ریه ) و… می باشند.

علت ایجاد لخته خونی

عارضه ی خطرناک این بیماری،احتمال ایجاد آمبولی ریه می باشد که بدنبال ورود لخته ی خونی از پا بداخل عروق خونی ریه ها ایجاد می شود.

در حقیقت یکی از مهمترین دلیل درمان بیماران دارای ترمبوز سیاهرگی عمقی، پیشگیری از آمبولی ریوی می باشد، زیرا در مراحل اولیه تشکیل لخته در رگ، لخته ممکن است شکننده باشد و بخوبی به جدار عروق متصل نشده باشد.

علت ایجاد لخته خونی

در حقیقت یکی از مهمترین دلیل درمان بیماران دارای ترمبوز سیاهرگی عمقی، پیشگیری از آمبولی ریوی می باشد، زیرا در مراحل اولیه تشکیل لخته در رگ، لخته ممکن است شکننده باشد و بخوبی به جدار عروق متصل نشده باشد.

در صورتی که لخته خون موجود درپاها بخوبی درمان وکنترل نشود و لخته وارد ریه ها شود، می تواند عوارض بسیار خطرناکی بهمراه داشته باشد.

 علل ایجاد ترمبوز وریدهای عمقی

سه عامل ،نقش اصلی را در ایجاد ترمبوز بازی می کنند که شامل:

1) رکود جریان خون.

2) ایجاد ضایعه در جداررگ.

3) افزایش انعقاد پذیری میباشند.

برخی عوامل، با ایجاد یکی از موارد پیش گفته، سبب ایجاد ترمبوز می شوند که عوامل افزاینده خطر (ریسک فاکتور) نامیده می شوند.

در زیر به برخی از مهمترین ریسک فاکتور های ایجاد ترمبوز ورید های عمقی اشاره میشود:

1) شکستگی ها

2) پس از اعمال جراحی(بویژه ارتوپدی)

3) بی حرکتی

4) ضربه به وریدها (سیاهرگها)

5) حاملگی

6) نارسایی قلب

7) تومورها

8) ماه اول پس ازحاملگی

9) قرص های ضد حاملگی

10) سکته مغزی

11) نشستن های طولانی مدت یا مسافرت های طولانی

12) وریدهای واریس

13) سن بالا

14) چاقی

15) افزایش تعداد گلبولهای قرمز خون (پلی سیتمی)

16) بیماری های شدید وناتوان کننده

17) مشکلات ژنتیکی که باعث ایجاد ترمبوز (لخته خونی) می شوند.

بررسی های خاصی دربیماران ترمبوز ساهرگی موردنیاز است که بایستی بموقع برای آنان بانجام برسد.

همچنین در صورتی که در بررسی های انجام شده ، مشخص شود که اختلالات ژنتیکی باعث تشکیل لخته شده اند، توصیه می شود افراد خانواده آنان نیز تحت بررسی قرار گیرند تا درصورتی که آنها نیز اختلال ژنتیکی دارند، از بتوان از ایجاد لخته جلوگیری کرد.

اطلاع از عوامل افزاینده خطر باعث می شود حتی المقدور از آنها دوری نماییم تا از ایجاد ترمبوز وریدی پیشگیری شود. در مطالب بعدی، به علایم و نشانه ها و تشخیص و درمان ترمبوز اشاره می شود.